27 Ağustos 2012 Pazartesi

sabır...

insanlara kendimi anlatamıyorum. 
belki de şaka yapmak istiyorlar birşeyleri söyleyerek üzerime gelerek.
öfke kontrolü... 
en zorlandığım durum bu olsa gerek hayatımda. 
birşeylerin ard arda söylenmesi, kızgın olduğum zaman karşımda gülünmesi, kötü bir durumda kaldığımda dalga geçilmesi...
ve daha fazlası...
istemeden de olsam karşımdaki insanı kırabilecek sözler söyleyebiliyorum. 
zorlanıyorum. kendimi zorluyorum sinirlenmemek için. sabrediyorum. 
birazda onlarda üzerime geliyor. bardağı taşırıyor son damla her seferinde. 
...
üzerine gidiyorum her seferinde.
sinirlenmiyorum, duyup geçiyorum, onlar gülerken bende gülüyorum. 
ama sonunda bir iki üç derken bir tanesinde patlıyorsun. 
patladığın kişi de en sevdiklerin oluyor hep.
...
sonra bütün günün mahvoluyor. 
üzülüyorsun. 
karşında onunda üzüldüğünü görüyorsun. 
keyfi kaçıyor herşeyin.
...
"haklı mıyım acaba" diyorum kendime. 
zor durumlarda kaldığımda vücudumun ve beynimin verdiği tepki mi bu ?
öyle olsa da biraz daha sabır gerekecek bana.


Hiç yorum yok: