5 Temmuz 2013 Cuma

O'nsuzluk


gün üzerim ışıdı yine,kaç günlerdir böyle oluyor. içimde bir korku idi onun nereye gideceği. hep yanıbaşımda olsun istediğim içindi belki bu kadar uzağa gitmesi.
eğer işler yolunda giderse kısa sürede kavuşacağız.
peki ya gitmezse...
o durumu düşünmek bile gelmiyor içimden.
belkide bu yüzden gece uykularım kaçıyor her gece.
bu yüzden tekrar tekrar aynı yere dönüp dolaşıp geliyorum bilgisayarımda.
belkide hep bahane uyduruyorum kafamdan atmamak için bu korkuyu belkide bu korkuyu seviyorum.
biraz delirmeye başladğımı hissediyorum sanki. normal değilim o kesin.
kargalar bağırmaya başladı balkonda. annem de iyi alıştırdı onları şimdi kahvaltılarını bekliyorlar...

elbet bunlarda geçecek ve yine o'nunla gülümseyeceğiz geleceğimize. Çünkü önümüzde daha 100 yılımız var...


Hiç yorum yok: